Let op: onderstaand bericht kan als schokkend worden ervaren. Personen met een vakantiedip, gebroken hart, zomerallergie, writers’ block, waterijsjesfobie, permanente zeeziekte of anderszinds levensbedreigende aandoening doen er dan ook verstandig aan deze te lezen op een rustig moment, in een kalme omgeving en met hulp op roepafstand. Ongelukken naar aanleiding van de mededeling zijn op eigen risico.

Nog maar twee dagen geleden ben ik teruggekomen van vakantie. Zweden was in xe9xe9n woord fantastisch en daar laat ik het nu ook bij. Ik heb namelijk belangrijk nieuws, maar zo’n vermoeden had je waarschijnlijk al.
Gistermiddag had ik dan eindelijk de ingeving waar ik al maanden sluimerend op wachtte: VIK kwam in me op en dat idee ging ik meteen uitwerken.
Resultaat: http://vik.web-log.nl !
Ja, want dat werd wel eens tijd. Natuurlijk had ik al diverse pogingen gedaan tot het verzinnen van een nieuwe naam en identiteit voor een web-log, maar ‘het gevoel’ was er niet. Nu echter, heb ik het gevoel dat het goed is om xizy xizy te laten en haar niet verder te beschrijven. Stoppen op een hoogtepunt lijkt me beter, dan doorgaan tot er uiteindelijk een slap einde moet worden gebreid aan een veel te langdradig geworden verhaal.

Met pijn in mijn hart (haha) neem ik dus afstand van het dump-hoekje waarop ik de afgelopen anderhalf jaar mijn liefde, teleurstelling, verwachting, spontaniteit, nieuwsgierigheid en creativiteit van me af heb geschreven en geknutseld.

[speech]Lieve lezers, allemaal hardstikke bedankt voor het trouw volgen van xizy (sommigen zelfs sinds het begin van asmyd!). Hopelijk verhuizen jullie gezellig met me mee en bouwen we een nieuw feestje op vik. Nogmaals: dank jullie wel. Ik houd van jullie.[/speech]

And I promise you, you’ll see the sun again.